Alfred Palma

Dwar l-awtur

Alfred Palma twieled il-Furjana fl-1939.   Studja fl-Iskola Primarja ta’ Haż-Żabbar u fil-Kulleġġ De La Salle, fejn beda jikteb l-ewwel poeżiji tiegħu li kienu bil-Franċiż.   Fl-1957 beda jaħdem bħala għalliem fl-Iskejjel Governattivi sal-1959 meta daħal fiċ-Ċivil sa meta rtira fl-1987.    Sa mis-sittinijiet bdew jidhru poeżiji tiegħu bil-Malti f’bosta ġurnali lokali; kiteb ukoll bosta drammi għar-radju (dak iż-żmien ir-Rediffusion) u aktar poeżiji tiegħu bdew ukoll jinstemgħu fuq ix-xandir.   Fl-1972 dehru l-ewwel poeżiji tiegħu f’ġabra li ħareġ flimkien ma’ Alfred Massa. John Sciberras u Maurice Vella Borg.   Beda jieħu sehem f’bosta konkorsi letterarji kemm ta’ poeżiji u kemm ta’ novelli u bosta drabi kiseb l-ewwel premju.   Fl-1966 beda t-traduzzjoni bil-Malti tad-Divina Commedia ta’ Dante, li temm fl-1986 u stampa fl-1991. Fl-1993 beda t-traduzzjonijiet bil-Malti tad-drammi ta’ Shakespeare, li minnhom stampa tnax u għandu lesti għall-istampa għoxrin oħra.   Għal sebgħa minn dawn id-drammi, fl-1997 rebaħ il-Premju Letterarju.   Rebaħ ukoll f’dan il-konkors bid-Divina Commedia’ (1992) u ‘Preludji – Ġabra ta’ Poeżiji (1993).   Sadanittant kompla bil-kitba ta’ poeżiji li rebbħuh premjijiet fl-Istati Uniti, l-Ingilterra u l-Italja.   Ingħata l-Premju Citta’ di Valletta fl-1993 u fl-istess sena 2000, unuri mill-Kunsell Lokali taż-Żabbar.   Fl-istess sena wkoll ingħata il-Literary Award min-National Library of Poetry ta’ l-Ingilterra.   Baqa’ jieħu sehem f’bosta attivitajiet letterarji, jikteb poeżiji ,novelli, rumanzi u bosta xogħol ieħor ta’ traduzzjoni.   Beda wkoll jikteb bosta kotba ta’ natura soċjali u psikoloġika li dehru fl-Ingliterra.  Fl-2005 xandar id-dramm ta’ Oscar Wilde Salome’, u din is-sena lesta r-rumanz ċelebri ta’Wilde; ‘Ir-Ritratt ta’ Dorian Grey’.   Palma huwa membru ta’ l-Akkademja tal-Malti, fl-Għaqda Letterarja Maltija u Membru Onorarju fl-Għaqda Poeti Maltin.

About the author.

3/11/1995

Nuages

Nuages blancs et legers,
Que chasse au ciel un vent tout gemissant,
Comme des agneaux en fuite!

Nuages longs et rouges,
Baises par les rayons etincellants
Du soleil qui se couche!

Nuages gris et sombres,
Qui se batten tous furiux et eclatant,
Peses par la pluie!

Et ma vie?

Nuages qui encore s’epaissent,
Et volent vers le marais,
Ou’ mon soleil s’abaissse,
Pour se lever jamais!

4/9/2002

CHIARE, FRESCHE E DOLCI ACQUE….

Col cuor straziaro,
Il corpo tormentato,
L’anima mia a pezzi,
Misi le ali della fantasia
(ottimi attrezzi)
e come un uccello volai via,
lontan lontan verso la somma vetta
d’una montagna, una dea eretta,
color verde-speranza
ed una dolce e molle sinfonia
di aria fresca e di neve bianca,
di acqua pura che si’ gorgogliava 
dalla sorgente, ninfa che fa danza
vestita di brillanti!
E sotto il cielo, palco infinito
Di nuvolette bianche,
Ai pie’ della montagna, esaurito,
Io caddi giu’ dal ciel com’una foglia
In pieno autunno,
Giallastra, insecchita,
Vicino a quellla fonte fior di vita:
E bevvi, bevvi di quell’acqua dolce,
E fresca, pura, chiara, nettarina 
Alla mia gola asciutta, assetata:
Cara montagna, O aura beata!
Come savni’ lo strazio, il tormenta:
Che forza diede l’acqua al miei malanni,
Quell’aria si’ gentil alle mie ali,
Di nuovo rinforzate contro ‘l vento
E la fatalita, degl’ideali!